Cezary Koczwarski, Agnieszka Rożnowska „Artystyczne Katedry Mody”
Na wystawie w galerii na Wydziale Wzornictwa znajdą się prezentacje działań studenckich realizowanych w ramach Pracowni Rzeźby i Multimediów oraz Pracowni Rysunku. Wernisaż: 6 marca 2026, godz. 18.00.
„Artystyczne Katedry Mody” to prezentacja działań studenckich realizowanych w ramach dwóch pracowni: Rzeźby i Multimediów prowadzonej przez Cezarego Koczwarskiego oraz Rysunku – prowadzonej przez Agnieszkę Rożnowską.
Pokazowi dodatkowo towarzyszy druga odsłona działania performatywno-fotograficznego „Ciało otwarte, ciało zamknięte”, w którym dwójka artystów-wykładowców zaprasza do podjęcia próby przyodziania lub zrzucenia przysłowiowego gorsetu.Wersję finalną projektu będzie można zobaczyć na osobnej wystawie.
Rysunek ciałem
Akt rysowania nie jest wyłącznie procesem odwzorowywania rzeczywistości. Stanowi złożone zdarzenie percepcyjno-cielesne, w którym splatają się procesy sensoryczne, motoryczne i poznawcze. Rysowanie dokonuje się jednocześnie ciałem, poza ciałem, wobec ciała i ponad ciałem: angażuje fizyczność gestu, wytwarza projekcję wyobrażeniową, ustanawia relację podmiot–przedmiot oraz przekracza dosłowność percepcji poprzez interpretację. W tym ujęciu rysunek można rozumieć jako praktykę ucieleśnionego poznania, w której wiedza o świecie powstaje poprzez działanie.
W czasach ponowoczesnych granice rysunku wymykają się ogólnie przyjętym definicjom, on sam miesza się swobodnie z różnymi kategoriami wypowiedzi artystycznej, malarstwem, performance, wideo. Jego otwartość i płynność pozwalają na szeroko zakrojone badania nad ontologicznym znaczeniem obrazu. Język rysunku tworzy niepowtarzalny zapis, jego autentyczność ujawnia się w linii, kresce, użytym przez autora narzędziu, […] jest zarazem miejscem eksperymentu, ale i zabawy w tym samym momencie (1).
Wobec nadmiaru współczesnej wizualności szczególnego znaczenia nabierają strategie artystyczne, które wykorzystują potencjał rysunku jako medium refleksyjnego. Należą do nich praktyki uważności, fragmentaryzacji zapisu, podkreślania materialności gestu, eksponowanie czasowości procesu. Strategie te przesuwają akcent z wiernej reprodukcji na relacyjny charakter przedstawienia. Rysunek przestaje być narzędziem transparentnego odwzorowania, a staje się polem negocjacji między podmiotem a światem.
Człowiek znaczył swój obszar, czerpiąc z rysowania fascynacje, jakich doznaje dziecko rysujące swe pierwsze obrazki. Moment odkrycia graficznego był zapewne niezwykłą nagrodą; możliwość znaczenia i zaznaczania własnego obszaru rysunkiem stała się poza językiem doskonałą formą komunikacji. W czasach starożytnych graphein, następnie graphis – określenie przypisywane zarówno rysowaniu, malowaniu i pisaniu (Witruwiusz); następnie słowo linea zaczęto rozumieć jako kreskę – pictura linearis (Pliniusz), a renesansowe określenie disegno to dawniejsze słowo disigno, pochodzące z kolei od signo – znak. Według XVI- i XVII-wiecznych teorii disegno miał być tym samym, co idea dzieła, tak pojmowany królował nad wszystkimi sztukami.
Terminy określające rysunek zmieniały się w zależności od tego, jak rozumiano samo rysowanie; raz pokrewne pisaniu, innym razem bliskie znaczeniu liniowania, kreślenia. Analizując dalej znaczenie i miejsce rysunku, należy sięgnąć do etymologicznego źródła, w którym Aleksander Brückner pisze: rys i rysa – z języka niemieckiego: riss, rysa – szpara, szrama na twarzy; rysować się – rozpadać; rys – znak, cecha; rysy – twarzy, charakteru, zarys czegoś; rysować – robić rysy, kreślić piórem, rysunek, rysunkowy, rysownik (2). Słowniki języka polskiego odkrywają przed nami całą gamę synonimów takich jak: liniować, kreślić, konturować, rytować, pisać, punktować, plamić, barwić, farbować, z tego punktu łatwiej nam zrozumieć zasięg, jaki obejmuje obszar rysunku.
dr hab. prof. ASP Agnieszka Rożnowska-Jasiewicz, dr Cezary Koczwarski
(1) Potocka A.M., To tylko sztuka, Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2008.
(2) Brückner A., Słownik etymologiczny języka polskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa 1974.
Cezary Koczwarski, Agnieszka Rożnowska
„Artystyczne Katedry Mody”
Galeria na Wydziale Wzornictwa, ul. Myśliwiecka 8, Warszawa
6–27.03.2026
Wernisaż: piątek, 6 marca, godz. 18.00
Wydarzenie towarzyszące: piątek, 27 marca, godz. 18.00
Działanie performatywne Cezarego Koczwarskiego i Agnieszki Rożnowskiej „Ciało otwarte, ciało zamknięte”
Osoby uczestniczące: Jakub Banaszek, Gabriela Gierejko, Karol Koper, Maria Kwapień, Oliwia Pałamarczuk, Finn Piaskowski, Weronika Puchalska, Franciszek Przybytek, Izabela Sikora, Emilia Sokołowska, Piotr Tuszyński, Franciszek Wolski, Yuqi Yao, Joanna Ziuzia
Opieka dydaktyczna: dr Cezary Koczwarski, dr hab. prof. ASP Agnieszka Rożnowska
Wydarzenie realizowane w ramach Programu Publicznego Wydziału Wzornictwa ASP w Warszawie.
