Paweł Mendrek „Home is whenever I’m with you”

„HOME IS WHENEVER I’M WITH YOU” zaczyna się w momencie, w którym nic się już nie wydarza, a jednocześnie wszystko nadal pracuje.

Kolaże nie prowadzą widza. Nie oferują orientacji. Zamiast ciągłości zdarzeń pojawiają się powtórzenia, przesunięcia, przerwy.

Jak pamięć, która nie potrafi zdecydować, co zachować. System, który nadal działa, choć nie wiadomo już po co. Strata nie zostaje zamknięta ani przepracowana. Nie ma gestu, który mógłby ją unieważnić. Zamiast tego zaczyna krążyć. Przylega do codziennych czynności, powraca w najmniej spodziewanych momentach, zmienia skalę. Czasem jest ledwie odczuwalna czasem całkowicie wypełnia przestrzeń. Nieobecność nie oznacza pustki. Jest przeciążeniem. Fragment ciała całkowicie zatapia się w kolorze. Niektóre zestawienia są wręcz niezręczne. Nie wiadomo, czy mamy do czynienia z intymnością, czy z jej symulacją. Ten moment nie daje się łatwo zinterpretować, zostaje w pamięci. To, co prywatne, nie jest bezpieczne. Zostaje puszczone w obieg.

Pamięć nie jest tu archiwum. Jest środowiskiem. Czymś, osobistym co się porusza, oddycha, potyka.

Tytuł sugeruje ciepło, bliskość, stabilność, ale „HOME” w tych pracach, nie oznacza bezpieczeństwa. Jest stanem chwilowym, który pojawia się nagle i równie nagle znika, afektywnym układem, w którym można na moment się zatrzymać, ale którego nie da się zamieszkać. Składa się z gestów powtarzanych bez gwarancji odpowiedzi. Z prób synchronizacji, które nie dochodzą do skutku.

Obraz jest zbyt intensywny. Kolor zbyt mocny. Kadr zbyt bliski.

Działa jak nadmiar, jak emocja, która nie znajduje ujścia i zaczyna wypełniać wszystko, także to, co powinno pozostać puste. Między ciepłem oddechu, a chłodem nieobecności nie ma płynnego przejścia. Jest tarcie. Kolaż nie scala. Pozwala elementom pozostać w napięciu. Warstwy, nadpisują się, przesuwają się czasem wzajemnie unieważniają. To nie jest chaos, który da się uporządkować. To stan, z którym trzeba oswoić. Postać pozostaje poza kadrem, obecność stała się problematyczna. Puste miejsca nie są lukami do wypełnienia. Są decyzją. Organizują świat, wyznaczają jego rytm.

Nieobecność nie domaga się reprezentacji. Trwa. Pracuje. Przesuwa ciężar.

„HOME” zostaje czymś, co wydarza się na chwilę.

Paweł Mendrek – artysta wizualny i producent kreatywny. Twórca narracji na styku filmu, intermediów i aktualnych tematów społecznych. Stypendysta Academy of Art College w San Francisco, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Universitat für angewandte Kunst w Wiedniu, Prague Film School oraz międzynarodowego kierunku dla producentów kreatywnych w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Jego wszechstronne wykształcenie i doświadczenie artystyczne pozwalają̨ realizować́ projekty, które badają̨ granice współczesnej narracji wizualnej. W dorobku filmowym Paweł Mendrek posiada autorskie projekty prezentowane w obiegu galeryjnym, a także międzynarodowe koprodukcje krótkometrażowe prezentowane na festiwalach filmowych, m.in. Alicante International Film Festival, Under Our Skin International Film Festival czy Apatzingán International Film Festival. Jego działalność́ artystyczna i filmowa koncentruje się na eksploracji nowatorskich form wyrazu, podkreślając znaczenie dyskursu społecznego oraz jego dialogu ze sztuką i filmem współczesnym.

Paweł Mendrek
„Home is whenever I’m with you”
21.01–20.02.2026
Wernisaż: 21.01.2026, godz. 18.00
Kuratorka: Ewa Zasada

Wydział Wzornictwa, ul. Myśliwiecka 8, Warszawa

Wystawa czynna: poniedziałek–piątek, 12.00–18.00
Wstęp wolny

Wydarzenie realizowane w ramach Programu Publicznego Wydziału Wzornictwa ASP w Warszawie.